Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/452 K.2015/1191

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar hakkında katılan Ü.. S.. ile yakınan Z.. D..l'a karşı mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiinin ve sanık M.. S..'nin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında yakınan Z.. D..'a karşı konut dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçları ile sanık Şeyhmus hakkında ayrıca katılan Ü.. S..'e karşı hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında yakınan Zeynep'e karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezada, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün görüldüğündün bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

III-Sanık Seyhmus Aktaş hakkında katılan Ü.. S..'e karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Bu itibarla sanık hakkında kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde, hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağının gözetilmemesi,