Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/4549 K.2015/4647

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun gözaltında kaldığı 1 günlük sürenin mahallinde gerekçeli karar başlığına eklenmesi ve bu sürenin cezasından mahsubunun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüş; suça sürüklenen çocuk hakkındaki 18.11.2011, 17.02.2012 ve 10.10.2012 tarihli duruşmaların kapalı yapılması ve hükmün de kapalı oturumda açıklanması gerektiği gözetilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması giderilmesi olanaklı olmadığından; temyiz dışı sanık R..

K..'ın suça sürüklenen çocukla beraber hırsızlık eylemini gece vakti sayılan 02:00 sıralarında gerçekleştirdiğini belirtmesi karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve suça sürüklenen çocuğun suça konu eşyayı sattığı yeri söyleyerek şikayetçiye iadesi sağlanmış ise de;

dosya içerisinden suça sürüklenen çocuğun suça konu eşya karşılığında aldığı menfaati iade etmediğinin anlaşılması karşısında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından;

suç tarihinde 18 yaşından küçük olup daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmemesi isabetsizliği ise, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere,

yukarıda eleştiri konusu yapılan ve suça sürüklenen çocuğun gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının suça sürüklenen çocuk lehine olması nedeniyle bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından; bozma nedeni yapılmamıştır.