Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/4837 K.2015/8886

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sanık İ.. A..'nın duruşmada bildirdiği ve bilinen son adresi olan adresine tebliğe çıkartıldığı ancak tanınmadığından bahisle tebliğ edilemeden iade edildiği, bunun üzerine tespit edilen adresine 25/07/2012 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'unun 21/2 maddesine göre tebliğ işleminin yapıldığı, temyiz edilmemesi üzerine mahkumiyet hükmü kesinleştirilerek infaza verildiği,

sanık müdafiinin 08/11/2012 tarihli eski hale getirme talepli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği ve sanığın 30/01/2012 tarihinden itibaren mernis adresinin tebliğ yapılan adresten farklı olduğunu belirttiği ve buna ilişkin dilekçe ekinde adres beyan formunu ibraz ettiği, Uyap üzerinden yapılan sorgulamada da adres beyan formunda belirtilen mernis adresinin değişmediği, bu nedenle 25/07/2012 tarihinde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin bu yöndeki eski hale getirme isteminin kabulü ile 08/11/2012 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Olaydan hemen sonra yakalanan temyiz dışı sanık Ö.. D..'nun soruşturma aşamasında alınan beyanında, hırsızlık suçunu saat 18.15 sıralarında işlediklerini ifade ettiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde güneşin batış saatinin 16.57 olduğu ve gece vaktinin 17.57'de başladığı, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.