KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/494 E., 2014/29393 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2014
- Tebliğname No
- 2 - 2013/18122
- Mahkemesi
- Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 14/11/2012
- Numarası
- 2012/764 (E) ve 2012/1038 (K
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın aşamalarda yüklenen hırsızlık suçunu işlemediğine, ... numaralı cep telefonu hattını kendisinin kullandığına ancak suçu konu cep telefonunu Ankara'da ki baran iletişim isimli iş yerinden satın aldığına, arızalı çıkınca aldığı yere geri iade ettiğine yönelik aksi ispatlanamayan savunmalarına, getirtilen HTS iletişim raporları ile alınan bilirkişi raporlarına göre hırsızlık suçuna konu cep telefonunun suçun işlenmesinden sonra ilk olarak ...numaralı N.
Y.adına kayıtlı hat takılarak daha sonra ... numaralı sanık Y.. D..'a ait hat takılarak kullanıldığının, suçun işlendiği zaman aralığında ise sanık tarafından kullanıldığı anlaşılan ... numaralı hatta ait suç mahallinde sinyal bilgisinin bulunmadığının gelen yazı cevapları ve bilirkişi raporundan anlaşılması karşısında, suçun işlenmesinden sonra aynı gün içerisinde çalınan cep telefonunun tanık olarak bilgisine başvurulan N.
Y. adına kayıtlı cep telefonu hattı takılıp kullanıldıktan sonra ikinci olarak sanığın kullandığı anlaşılan cep telefonu hattı takılmak suretiyle sanıkça kullanılmış olmasının hırsızlık suçunun sanıkça işlendiğine dair tek başına mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli ve kesin bir delil olamayacağı gözetilmeden, sanığın suça konu cep telefonunu Baran iletişim isimli iş yerinden satın aldığına dair savunmalarının doğruluğu araştırılarak sanığın eyleminin TCK.nun 165. maddesindeki suç eşyasını kabul etmek veya satın almak suçu kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği de tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken,
sanığın yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/494, K. 2014/29393, 9 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama