Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/521 K.2014/30789

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- 14.11.2010 ile 21.11.2010 tarihleri arasında, belirlenemeyen bir vakitte köy camisinin kapısında bulunan asma kilit mekanizması sökülüp, camideki ses sistemi ile mikrofonun çalınması biçiminde gerçekleşen olayda sanığın her aşamada üzerine atılı suçları inkar etmesi, olay yerinde bulunan tasnife elverişli parmak iznin sanığa ait olmadığının anlaşılması karşısında, geçimini hurdacılıkla temin eden sanığın 17.11.2010 günü hurdaların yüklü olduğu aracıyla söz konusu köyde bulunmasının da mahkumiyeti için yeterli olmayacağı gözetilmeden, sanığın mahkumiyetini gerektirir yasal ve yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu kararda açıkça gösterilip, denetime olanak sağlayacak şekilde tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Kabule göre de

1- Köy camisinin kapısındaki kilidi sökmek suretiyle zarar verme biçimindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 153/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 152/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması, 2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesi yerine, 151/1-a maddesine yer verilmesi,