Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/5783 K.2014/7028

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 42.maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerekip, öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiğinden, mahkemenin eski hale getirme isteminin reddine ilişkin 21.12.2010 günlü ek kararının hukuken geçersiz olduğu,

yokluğunda verilen hükmün sanığın sorguda belirttiği adresine Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmışsa da tebligat tarihinde cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında, yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz ve 02.12.2010 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, belirlenemeyen bir vakitte yakınana ait eve muhkem olmayan PVC olan penceresinden girmek biçimindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/4. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b ve 66/1-e, 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suç tarihi olan 29.12.2004 günü ile inceleme tarihi arasında, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,