Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/5809 K.2014/15567

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I- Sanık hakkında, karşılıksız yararlanma(elektrik enerjisi hakkında hırsızlık) suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II-Sanık hakkında, mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa yükletilen mühür bozma eylemi, suç tarihine göre 765 sayılı TCK'nın 492/2 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun unsuru olduğu, 5237 sayılı TCK.na göre ise, eylemin hırsızlık suçundan ayrı olarak 203/1 maddesi kapsamında mühür bozma suçunu oluşturduğu,

5237 sayılı TCK.nın 7. ve 5252 sayılı Yasanın 9.maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK.nın 492/2 maddesindeki suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4. ve104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, 5237 sayılı Yasanın 66/1-e, 67/4.maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu, mahkemesince hırsızlık suçundan zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği,

bu düşme kararının suç tarihine göre mühür bozma suçundan açılmış olan davayı da kapsadığı ancak 11.10.2010 günlü mühür bozma suçunun ayrıca temyizen incelenmesi gerektiği nazara alınarak yapılan incelemede;

Mühür bozma suçunun suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun

492/2 maddesi kapsamındaki elektrik hırsızlığı suçunun unsuru olduğu, mahkemenin elektrik enerjisi hakkında verdiği zamanaşımı nedeniyle düşme kararının, mühür bozma suçunuda kapsadığı gözetilerek mühür bozma suçundan verilen kararın, hırsızlık suçundan verilen 21.01.2013 tarihli düşme kapsamında kaldığının kabulünde zorunluluk bulunması,