Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/607 K.2014/30150

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde saat 21:55 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında sanığa verilen cezanın TCK'nın 143.

Maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,kovuşturmaya konu olan suçun 28.05.2011 tarihinde işlenmesi nedeniyle sanığın tekerrüre esas alınan ilamının kesinleşme tarihi olan 13.05.2009 tarihinden itibaren 3 yıllık süre geçmediği gibi TCK'nın 58/2-b maddesinde “....cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra”tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının kabul edilmiş olması karşısında,mahkemenin sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kararında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamadeki bozma düşüncesine katılınmamış,diğer itirazlar yerinde

görülmemiştir. Ancak;

Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir.

Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrilere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,