Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/6370 K.2015/9120

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan teşebbüs hükmü uygulanmasına göre 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulama imkanı olmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması ihtimaline binaen talimatla ek savunmalarının alınması için yazılan talimatta 31.01.2012 günü ifadelerinin alınması sırasında "sanıklara Ankara 15. Asliye Ceza mahkemesinin 2011/387 esas sayılı talimat evrak ve ekleri okunup" savunmalarının alındığının belirtilmesi ve talimat evrakının eklerinde de 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinden sanıkların savunmalarının alınmasının hususunun yazılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.