Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/722 K.2015/2148

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1) Sanık hakkında düzenlenen iddianame ile hırsızlık suçundan açılan davada, suç vasfının değişmesi nedeniyle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın aynı eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan beraat, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan ise mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle eylemin bölünmesi,

2) Sanığın aynı yargı çevresi içinde başka suçtan ceza infaz kurumunda tutuklu bulunmasına karşın, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

3) Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde “altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasa'nın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karar verildiği ve bu karar doğrultusunda uygulanan yasa maddesinde öngörülen adli para cezasının alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeden 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,