Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/7582 K.2014/18893

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın tarımsal sulama amaçlı abonesiz olarak kaçak elektrik kullandığı tespit edilerek sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesi uyarınca cezalandırılması için açılan kamu davası sonucunda; suç tarihinden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 Sayılı Yasanın 82. maddesi ile elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçunu düzenleyen, 5237 sayılı TCK' nın 142. maddesinin 1 fıkrasının (f) bendinin yürürlükten kaldırılması ve aynı Yasanın 83.maddesi ile de 5237 sayılı TCK' nın karşılıksız yararlanma suçunu düzenleyen 163. maddesine eklenen;

"(3) abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde kişi hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklinde düzenleme içeren 3. fıkranın lehe olduğu gerekçesi ile sanığın anılan fıkra uyarınca mahkumiyetine karar verilen olayda.

TCK.nun 163. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen suçun oluşması için sırf abonesiz kullanımının yeterli olmadığı, ayrıca tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde sayaca müdahale edilmiş olması gerektiği, incelenen dosya içeriğine, toplanan delillere yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre ise tüketilen elektriğin abonesiz sayaçtan geçtiği ve sanığın tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek bir davranışta bulunduğuna dair delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın karşılıksız yararlanma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,