Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/7726 K.2015/9147

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Suça sürüklenen çocuk S.. K.. müdafiinin temyiz dilekçesine eklediği rapor içeriğinden 02-04/10/2012 tarihleri arasında raporlu olduğu anlaşılmakla, temyiz süresine uyma konusunda fiili bir imkansızlık durumunun söz konusu olduğu ve bunun CMK'nın 41 ve devamı maddelerinde, eski hale getirme sebebi olarak düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ve sanık Bayram ile temyiz kapsamı dışındaki sanık İsmet'in, olay gecesi saat 21.46 sıralarında katılan T..

M..ne ait ve sokak üzerinde bulunan telefon direkleri arasındaki yaklaşık 200-250 metre uzunluğundaki kabloları makasla keserek çaldıktan sonra sürükleyerek sulama kanalına götürüp gizledikleri, ertesi gün kablo içindeki bakırları çıkarmak amacıyla yaktıkları sırada, şüphe üzerine önce sanık İ.in yakalanarak polise teslim edildiği, onun ifadesi ile diğerlerinin de kısa süre sonra yakalandıkları ve suçlamayı kabul ederek yer göstermek suretiyle yarı yanmış haldeki kabloları teşhis eden katılan kurumun yetkililerine iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; kısmi iadenin gerçekleştiği kabul edilerek,

kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı katılan kurumdan sorulup sonucuna göre suça sürüklenen çocuk S. ile sanık B.hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,