KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/8033 E., 2014/14188 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet, Ceza verilmesine yer olmadığına
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Dosya incelenerek gereği düşünüldü :
I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
II-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
III- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde düzenlenen "malın değerinin azlığı" kavramının; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan eşyanın alınması durumunda suçun işleniş özelliği değerlendirilerek,
yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak suretiyle uygulanabileceği, somut olayda kapı camını kırıp geceleyin işyerine giren, çelik kasayı açmaya çalışıp etrafı karıştırıp dağıtıp çalacak para bulamadığı için işyerinden ayrılıp giden üzerine atılı hırsızlık suçu teşebbüs aşamasında kalan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, “suça sürüklenen çocuğun müştekinin işyerine hırsızlık amacıyla girdiği,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/8033, K. 2014/14188, 21 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama