Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/8034 K.2014/5834

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında, mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yakınanların beyanlarında , evlerine girildiğini ve ev telefonlarının kullanılarak zarara uğratıldıklarını fakat herhangi bir eşyalarının çalınmadığını anlatmaları, sanığın da mahkemedeki savunmasında, yakınanların evlerine girerek ev telefonlarını kullandığını belirtmesi ve iddianamede de, sanığın yakınanlara ait evlere girmek suretiyle ev telefonlarını kullanarak yakınanları zarara uğrattığından cezalandırılması talep edildiği gözetildiğinde; sanığın, yakınanların evlerine girerek, herhangi bir eşya almadan, sadece onlara ait sabit ev telefonlarını kullanmaktan ibaret eylemlerinin, 5237 sayılı TCK' nun 163/1 maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı kanunun 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

a- Kabule göre de, sanığın savunmalarında, atılı suçları hangi saatte işlediğini ve birden fazla kez yakınanların evlerine girip girmediğini anlatmaması, yakınanların da suç tarihinden sonra ev telefonlarına ait faturaların yüksek gelmesi nedeniyle evlerine girildiğini farkettiklerini bildirmeleri karşısında; yakınanlara ait sabit ev telefonlarının suç tarihlerine ilişkin dökümleri getirtilip, hangi yakınanın evine kaç kez girildiği ve gece vakti arama yapılıp yapılmadığı belirlenmeden, eylemlerin zincirleme şekilde ve gece gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, hırsızlık suçundan verilen cezaların 5237 sayılı TCK' nın 143 ve 43. maddeleri uyarınca arttırılmasına karar verilmesi,

2- Sanığın savunmalarında, atılı konut dokunulmazlığını bozma suçlarını hangi saatte işlediğini ve birden fazla kez yakınanların evlerine girip girmediğini anlatmaması, yakınanların da suç tarihinden sonra faturalarının yüksek gelmesi nedeniyle evlerine girildiğini farkettiklerini bildirmeleri karşısında;

yakınanlara ait sabit ev telefonlarının suç tarihlerine ilişkin dökümleri getirtilip, hangi yakınanın evine kaç kez girildiği ve gece vakti arama yapılıp yapılmadığı belirlenmeden, eylemlerin zincirleme şekilde ve gece gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, sanık hakkında yakınanlara yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçlarından 5237 sayılı TCK' nın 116/4.maddesine göre hüküm kurularak, aynı kanunun 43. maddesi uyarınca verilen cezaların arttırılmasına karar verilmesi,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, konut dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanığın kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında;

sanık hakkında, 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,

“müdahillerin maddi zararları giderilmediğinden...” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında yakınanlara yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,