Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/8122 K.2015/9501

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın katılan kurum tarafından kesilerek dere kenarına istiflenmiş odunu çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

2-İddianamede suçta kullanılan .. plakalı aracın müsadere edilmesi talep edildiği halde bu hususta harhangi bir karar verilmemesi,

3-Erbaa Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2006 tarih ve 2006/192-295 E.K. sayılı ilamıyla tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan sanığın aynı Kanun’un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,