Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/8147 K.2015/8815

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık S.. F..'in aşamalardaki tüm beyanlarında atılı suçları birlikte işlediklerini belirtmesi, olay sırasında evine doğru gelen müştekinin de beyanlarında sanıkların iki kişi olduklarını belirtmesi karşısında sanık S.. I.. hakkında da mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c, maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 8 ay hapis yerine, 1 yıl 10 ay hapis cezasına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesi uygulanırken, sanıkların yalnızca kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek diğer kişileri kapsayacak şekilde uygulama yapılarak aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. I.. müdafii ve sanık S.. F..'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

1- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu bulunan sonuç cezaların 1 yıl 8 ay hapis cezasına indirilmesine,