Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/819 K.2015/1547

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece, hırsızlık suçundan kurulan hükümler, denetime elverişli olduğundan tebliğnamedeki bu husustaki bozma düşüncesi benimsenmemiş, sanığın mağdurlar Ü.. E.., G.. K.., C.. S.., A.. E.. ve D..

A..'in süt toplama kamyonlarının tankerini kasaya sabitlemeye yarayan krom kelepçelerini ve krom vanalarını çalması şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, bu kelepçelerin ve vanaların kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi; sanık yakalandığında suça konu eşyaları sattığı yeri göstererek iadeyi sağlamışsa da suça konu eşyaları satarak elde ettiği menfaati iade etmediğinin anlaşılması karşısında;

hırsızlık suçlarında aynı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanamayacağı gibi 168/1. maddesi ile uygulama yapılırken, anılan maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranının üst sınırı olan 1/2 oranından daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi, açıklandığı üzere etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama şartları oluşmadığından.

6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezasının da öngörülmesine rağmen sanık hakkında sadece hapis cezasına hükmedilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.