Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/8202 K.2014/5565

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanık hakkında Gaziantep 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2012 tarih 2009/456 - 2012/35 sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda, 21.01.2014 gün, 2013/7453-2014/1213 sayılı ilam ile; tanık M..

Y..'in alınan beyanlarında müştekiye ait eve iki kişinin girip çıktığını belirtmesi karşısında, birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını bozmak suçunu işleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, ancak kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/4.maddesine aykırı olacak şekilde 1.fıkradaki hak yoksunluklarına karar verilmesi,

kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesindeki güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerinde yetkileri yönünden uygulanamayacağının gözetilmemesi ve konut dokunulmazlığını bozmak suçunun zarar doğuran suçlardan olmadığı,

hırsızlık suçu yönünden de müştekinin zarar talebinin bulunmadığını belirtmesi karşısında 5237 sayılı TCK.nun 231/6-b maddesindeki koşullar değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken sanığın müştekinin zararını gidermemesi şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmesinin ardından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu ilama ilişkin olarak 05.02.2014, 2-2012/84852 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99.maddesi ile eklenen 3.fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün, 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca bozulduğu gözetilerek, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yerine eleştiri konusu yapılan 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmamasının, eleştiri konusu yapılmakla yetinilme imkanının yanı sıra bozma nedenleri arasında gösterilmesinin ve 5271 sayılı CMK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine karar verilmesinin de mümkün olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Dairemizin sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olarak 21.01.2014 gün ve 2013/7453-2014/1213 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Tanık M.. Y..'in alınan beyanlarında müştekiye ait eve iki kişinin girip çıktığını belirtmesi karşısında birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını bozmak suçunu işleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

2-Sanık hakkında, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmedilip, ertelenen 5 ay hapis cezasının kısa süreli olduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 4. fıkrası gereğince kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Hırsızlık suçundan mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen,velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4-Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6-a maddesinde gösterilen, “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu,

aynı yasanın 231/6-c maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, sanığa yüklenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğuran suçlardan olmadığı,

yine sanığa yüklenen hırsızlık suçundan da şikayetçinin duruşmadaki ifadesinde zarar talebinin olmadığını beyan ettiği de gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen,

“sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “sanık müştekinin zararının gidermediğinden” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlali suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,