Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/8330 K.2015/9436

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun eylemini etrafı duvarla çevrili iş yeri müştemilatından gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek anılan Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2- Kabule göre de;

a- Uygulama sırasında TCK'nın 141/1, 35 ve 31/3. maddeleri gereğince belirlenen 1 yıl hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında hesap hatası sonucu sonuç cezanın 7300 TL yerine 7200 TL adli para cezası olarak belirlenmesi,

b- 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinde "sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak, adli para cezasının ödenmesi için mehil verilebileceği gibi, cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verilebileceği” belirtilmesine karşın, hükmolunan “7200.TL” adli para cezasının 18 yaşından küçük olup, herhangi bir geliri bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında ekonomik durumu dikkate alınmadan ''takdiren'' şeklinde yetersiz gerekçeyle ödeme gücünün üzerinde taksit miktarı belirlenmesi,