Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/861 K.2015/1827

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanması için 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşma açılarak ve oluşan yeni durum karşısında, duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanık ile varsa katılan haberdar edilip, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır.

Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir.

Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 Sayılı Kanun'un 23. maddesi ile CMK'nın 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır.

Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir.

Ancak; hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği halde yalnızca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirememiş olabilir. Bu durumda ise mahkeme; hükmün açıklanması amacıyla yapılan duruşma sonucunda denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın, söz konusu yükümlülüğü

yerine getirememe nedeniyle ilgili durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine, ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.

41 LP 283 plakalı aracın müsaderesine karar verildiği halde, açıklanan şimdiki hükümde bu konularda bir karar verilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 11. fıkrası hükmüne aykırı davranılmış ise de; zamanaşımı içerisine mahkemesinde karar alması olanaklı görülmüş,

Adli sicil kayıtları incelendiğinde Kocaeli 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/283-277 sayılı ve 27.06.2007 tarihli ilamından dolayı mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kolluk görevlileri tarafından suça konu eşyalarla birlikte yakalanan sanığın, pişmanlık sonucu iadesinin söz konusu olmadığı ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de; bu eksikliğin infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüş,

Binanın eklentisi olan ve etrafı tel örgü ile çevrili bulunan alana girerek hırsızlık yapan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesindeki suç tanımına uyduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında uygulanan kanun maddesinin “TCK'nın 142/1. maddesi” şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.