KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/8640 E., 2015/9964 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2013/22574
- Mahkemesi
- Çubuk Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 20/11/2012
- Numarası
- 2012/100 (E) ve 2012/476 (K
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde
Olay ve yakalama tutanağı, müşteki ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamından tebliğnamedeki hırsızlık suçuyla ilgili bozma düşüncesine katılınmamıştır. Hırsızlığın gerçekleştiği ahırın müştekiye ait evin eklentisi olup olmadığına ilişkin araştırma yapılmadan, TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın, müştekinin evine 100 metre mesafede bulunan ahırından 3 adet büyükbaş hayvan çalması şeklinde gerçekleşen olayda, ahırın müştekinin evinin eklentisi olup olmadığı hususunda araştırma yapılarak sonucuna göre; eklentisi olduğunun tespiti halinde sanığa TCK'nın 116/1-4 maddesinden ek savunma verilerek konut dokunulmazlığını bozma suçundan ceza verilmesi, eklentisi olmadığının tespiti halinde ise eylemin TCK'nın 142/2-g maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağından ayrıca konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturmayacağı ve bu suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması, 2- Kabule göre de;
Suçun sanık ve temyize gelmeyen Kadir ile birlikte işlendiğinin anlaşılması ve kabul edilmesi karşısında, konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/8640, K. 2015/9964, 7 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama