Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/9151 K.2014/9855

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-)Olayla ilgili bilgileri olduğu anlaşılan mağdur Nevin ve tanık Ali dinlenmeden, eksik kovuşturmaya dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2-)Hükmün açıklandığı duruşmada hazır bulunan sanığa son sözünün sorulmaması, sorulmuş ise bu hususun tutanağa yazılmaması suretiyle 5271 Sayılı CMK'nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,

3-)Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Kısa kararda sanık hakkında TCK'nın 125/1.maddesi uygulandığı halde gerekçeli kararda 125//3.maddesinin uygulanması, kararın gerekçe kısmında sanığın tehdit suçunu işlediği belirtilmiş olmasına rağmen, hakaret suçundan hüküm kurulması, gerekçe kısmında sanığın eyleminin TCK'nın 43/2.maddesi kapsamında kaldığı belirtilmiş olmasına karşın iki ayrı hakaret suçundan hüküm kurulması suretiyle kararda çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması,

b)Haksız tahrik, takdiri indirim ve hakaretin alenen işlenmesi ile ilgili uygulamalar yapılırken, uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi ve takdiri indirim oranının belirtilmemesi suretiyle 5271 Sayılı CMK'nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,

c-)Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği TCY’nın 125/1.maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

d-)5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,