Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/9371 K.2015/9840

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçeside gösterilmeden, yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-) Suça sürüklenen çocuğun, mağdurların birlikte kaldığı evin açık olan balkon penceresinden içeriye girdiği ve içeride bulunan cep telefonu, 40 TL para ile mağdur ...'a ait 23 K 0091 plakalı aracın anahtarını aldıktan sonra evin önünde park halinde bulunan suç konusu aracı anahtarla çalıştırıp götürdüğü olayda,suça sürüklenen çocuğun eylemleri kesintiye uğramadan aynı zaman içerisinde konuttan bir kısım eşyalarla birlikte suça konu arabanın anahtarının da alarak mağdura ait arabayı çalması biçimindeki eyleminin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmünün uygulanması,

3-) 16.08.2012 günlü teşhis ve teslim tutanaklarının içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında mağdurlara ait suça konu eşyalardan bir kısmını ve suçtan elde ettiği anlaşılan 135 TL parayı iade ettiğinin anlaşılması karşısında, mağdurlardan kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuğun etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına rıza gösterip göstermedikleri sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas ve 2009/13 Karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda konut dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli bir suç olmadığı,

kayden sabıkasız olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken “Müştekilerin zararlarının olması ve giderilmemiş olması,

suç işleme hususundaki eğilimine göre hükmün açıklanmasına karar verilmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği konusunda Mahkememizce olumlu kanaat edinilmediğinden CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, aynı gerekçelerle TCK'nın 51. maddesinin de uygulanmasına yer olmadığına,” biçimindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5-) 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 19,20 TL tutarındaki yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

6-) Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasından aynı Kanun’un 43. maddesi gereğince 1/3 oranında artırım yapılırken 4 yıl hapis yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükmolunup belirlenen bu ceza üzerinden yine aynı Kanun’un 31/2 maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunup, belirlenen bu ceza üzerinden 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,