Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/9397 K.2015/11790

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık A.. A.. hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca tayin edilen 4 ay hapis cezasıdan aynı Kanunu'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 10 gün hapis yerine 3 ay hapis cezasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 116/1.maddesi uyarınca hükmolunan 6 ay hapis cezasının aynı kanunun 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sonucu 12 ay hapis yerine, 1 yıl hapis cezasına karar verilmesi sonraki uygulamayla belirlenen sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamış, hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasından aynı kanunun 35. maddesi uyarınca ½ oranında indirim yapılırken 1 yıl hapis yerine 1 ay hapis cezasına karar verilmesi sonraki uygulamayla bu aykırılığın giderilmesi karşısında mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık M.. D.. hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın UYAP üzerinden temin edilen 05.06.2015 tarihli nüfus kaydına göre, karar tarihinden sonra 06.08.2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında hakkında açılan kamu davasının, 5237 sayılı TCK.nun 64 ve 5271 Sayılı CMK.nun 223/8.maddeleri uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,