Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/9472 K.2015/10922

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 25.09.2012 tarihli başka bir dava dosyasına ilişkin düzenlenen sağlık kurulu raporunda, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 32/2. maddesinden istifade edebileceğinin belirtilmesine rağmen dava konusu olayla ilgili olarak düzenlenen Malatya Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 07.08.2012 tarihli rapor ile Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 13.02.2013 tarihli sağlık kurulu raporunda ceza ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesi karşısında,

suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda İstanbul Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası uyarınca daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun'un 11. maddesi gereğince aynı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun'un 5/1-a-b maddesindeki tedbirlere hükmedilmesi,