Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/9766 K.2015/9194

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yargılamaya konu olaydan yaklaşık 5 gün sonra araçların kapılarını kontrol ettiği esnada polis memurlarını fark ederek elindeki poşeti atarak kaçtığı ve ele geçirilen poşette suça konu teybin bulunduğu anlaşılmakla yargılamaya konu eylemin tamamlandığı gözetilmeden sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile sanık hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanması ayrıca adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan sanığın; aynı Yasanın 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak,