Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/9801 K.2015/13309

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, kimliği belirlenemeyen bir şahısla beraber, müştekiye ait eve balkon kapısını zorlayarak girip hırsızlık yaptığı olayda,yaz saati uygulamasına göre güneşin saat 20.19'da battığı ve TCK'nın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminin saat 21.19'da başladığı, tanıklar İsmet Bayraktar ve N.. B..'ın da soruşturma aşamasında, olay günü saat 21.20'de suça sürüklenen çocuk ve yanındaki şahsı müştekinin evinin duvarından atlarken gördüklerine dair birbirine benzer beyanları karşısında eylemin gece sayılan zaman diliminde işlendiği anlaşıldığından tebliğnamenin bu hususa ilişkin (2) nolu bozma görüşüne iştirak olunmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun hükmün tefhim edildiği son oturumda onsekiz yaşını doldurmadığı halde müdafii bulundurulmadan mahkumiyetine karar verilmek suretiyle CMK'nın 150/2 ve 188/1. maddelerine aykırı davranılması,

2-Suça sürüklenen çocuk müdafii Av.E. B.'ın 12/03/2013 tarihli mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabileceğine dair adli tıp şube müdürlüğünden alınan rapor ile hafif düzeyde mental retardasyon olduğu ve çocuğun özür durumuna göre vücut fonksiyonunda kayıp oranının %50 olduğuna dair pedagog tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi ve gerekirse TCK'nın 32. maddesinin uygulama olanağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,