Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/9954 K.2015/11950

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk R.. T.. hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun kendisine müdafii atandığından haberdar olduğu ve yüzüne karşı 10/04/2013 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 08/07/2013 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve 03.07.2013 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık K.. S.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

3-Sanık K.. S.. hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Hükmün verildiği 10/04/2013 tarihli celsede başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde tutuklu bulunduğu anlaşılan ve duruşmalardan vareste tutulma talebi bulunmayan sanığın son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,