Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/10005 K.2015/13843

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5237 sayılı TCK.nun 142/1-a maddesinde açıkça kamu kurum ve kuruluşundan bahsedildiği, eklentiden söz edilmemesi karşısında suça sürüklenen çocukların okulun eklentisi niteliğindeki bahçeden çeşme musluklarını söküp çalmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden aynı kanunun 142/1-a maddesiyle mahkumiyet hükmü kurulması temel cezanın aynı olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Suça sürüklenen çocuğun olay günü belirlenemeyen bir saatte okulun bahçesine girip 8 adet musluğu söküp çaldığı olayda okul müdürü olan müştekinin beyanında okul bahçe kapısının her zaman açık olduğunu, herkesin girebildiğini, çocukların bahçede oyun oynadıklarını belirtmesi karşısında suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun oluşmayacağı gözetilerek beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,