Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/10010 K.2015/15477

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık Y.. E..'nin 06/02/2015 tarihli temyiz dilekçesinde, hâkim havale tarihi 06/05/2015 olarak yazılmış ise de, UYAP üzerinden yapılan incelemede sanığın temyiz dilekçesinin 06/02/2015 tarihinde taranarak sisteme kaydedildiği ve temyiz formunun da 17/03/2015 tarihinde düzenlendiği, bu nedenle temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/01/2013 tarih ve 2012/6-1431 E ve 2013/18 K sayılı kararı ile 2012/13-1444 E ve 2013/305 K sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas

alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanıklar C.. ve E.. hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilamlar kararda gösterilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan;

sanıklar Y.., S.. ve C.. hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ve suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle sanık E..

Y.. hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış; yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mahkum olan sanıklar hakkında yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken, yargılama giderinin tahsil şekli kararda gösterilmeden sanıklardan tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, 2- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hükmolunan vekalet ücretinin tahsil şeklinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. ve sanık E.. müdafiileri ile sanıklar Y.. ve C..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükmün 5 nolu fıkrasından “...sanıklardan tahsili ile hazineye irat kaydına,” ibaresi çıkarılıp yerine “...sanıklardan payları oranında eşit olarak tahsili ile hazineye irat kaydına” ibaresinin eklenmesine;