Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/10046 K.2015/12026

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık G.. K.. yönünden incelemede

01.11.2012 tarihli gerekçeli kararın, adres değişikliğini bildirmeyen sanığın, savunması alınırken duruşmada bildirdiği en son adrese, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre usulüne uygun tebliğ edilmesi karşısında, tebligatın geçersiz olduğu yönündeki tebliğname düşüncesine katılınmamıştır. Temyiz isteminin reddine dair 11.02.2014 gün ve 2011/455, 2012/1139 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II- Sanık B.. A..'nın temyiz itirazlarına gelince

1) İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itirazı kabil olup, aynı yasanın 264. maddesi uyarınca kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesi itiraz olarak kabul edilerek mahallinde merciince değerlendirilmek üzere dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE,

2) Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazları nedeniyle incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3)Hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Yakınanın, bir aydan beri kapalı olan işyerini 4-5 günde bir kontrol ettiğini, olay günü saat 15.30 sıralarında geldiğinde hırsızlık yapıldığını farkettiğini belirtmesi, sanığın soruşturma sırasında diğer sanıklarla gündüz vakti buluştuklarını ifade etmesi karşısında, eylemin gece vakti gerçekleştirildiğine ilişkin kanıtlar açıklanıp tartışılmadan, TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması,

2)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebileceği'de dikkate alınarak, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışında kalan ve TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,