Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/10084 K.2015/12048

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık D.. Ö..'ün yokluğunda verilen hüküm, 23.07.2013 tarihinde aynı konutta birlikte oturan babası N. Ö.r'e tebliğ edilmekle, eski hale getirme istemi yerinde görülmediğinden, yasal bir haftalık temyiz süresinden sonra 23.12.2014 tarihli süresinde olmayan temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk N.. Ö.. müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

a) İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itirazı kabil olup, aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi itiraz olarak kabul edilerek mahallinde merciince değerlendirilmek üzere dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE,

b) Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

c) Hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde;