Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/10086 K.2018/3541

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın aşamalarda, yeğeni olan ... ile araçla giderken katılanın kendisini durdurduğunu, kendisine küfür ettiğini, boğazına sarılması sebebiyle katılana tokat attığını, takılması sonucu düşerek kafasını yere çarptığını ve kaşının yarıldığını, boruyla vurmadığını ve katılanın telefonunu almadığını, kimliği de hastaneye götürdüğü için katılanın kendisine verdiğini belirtmesi,

buna karşılık katılanın ise ... ile kafenin önünde beklerken, sanığın...'ye yumruk atmaya çalıştığını, kendisinin araya girmesi üzerine sanığın aracın içinden aldığı 1 mt uzunluğundaki demir boru ile kafasına vurduğunu, kendisinin bayıldığını, daha sonra ...'den öğrendiğine göre, sanığın cebinden kimliğini ve Samsung markalı telefonu aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında.

5271 sayılı CMK'nın 210. maddesine aykırı davranılarak, olayın tek görgü tanığı olan ve kovuşturma aşamasında beyanı alınmayan ...'in tanık sıfatıyla beyanı alınmadan ve suça konu telefonla ilgili bir araştırma yapılmadan; ...'in tanık sıfatıyla beyanının alınarak ve suça konu cep telefonunun IMEI numarasından hareketle, söz konusu telefonun suç tarihinden sonra sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı veya sonrasında kullanan kişilere sanık tarafından satılıp satılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın eyleminin hangi suçu oluşturacağı da değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,