Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/10191 K.2015/13524

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin sanık ve Suça sürüklenen çocuk hakkındaki 14.01.2013 gün, 21324-240 sayılı kararına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2013 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu 27.05.2014 tarih, 2013/734-2014/290 E-K. sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Dairemizin kararına yönelik itirazını reddetmiştir.

I- Suça sürüklenen çocuk B.. D.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup, yine aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve suça sürüklenen çocuğun temyiz dilekçelerinin bu suç yönünden itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın bu hususta incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere istem gibi Yargıtay C.Başsavcılığ'ına GÖNDERİLMESİNE,

I- Sanık S.. T.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk B.. D.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mala zarar verme suçunun malın yakılması suretiyle işlenmesi hali, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren 5237 sayılı Yasa'nın 152/2-a maddesine uyan suçun nitelikli hâllerinden olduğu, aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresinin hesabında dikkate alınması gerektiğinden, suç tarihi itibari ile 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun yakarak gerçekleştirdiği mala zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 152/2-a maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Yasa'nın 66/1-d, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca öngörülen 11 yıl 3 aylık dava zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Bozma kararına üzerine yapılan duruşmaya ve dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hükümden sonra, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2. maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin suça sürüklenen çocuk lehine olacak biçimde “bir katına” biçiminde değiştirilmiş olması karşısında, mahkumiyet kararındaki arttırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan ve aynı Kanun'un 35/3.maddesine göre de sanık hakkında sosyal inceleme yaptırılmamasının karar yerinde gerekçesi gösterilmeden yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,