Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/10380 K.2015/14678

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Mühür bozma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2- Karşılıksız yararlanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

02/07/2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu dikkate alınarak, katılan kurum tarafından kaçak kullanım bedelinin 3.867,30 TL olarak bildirildiği ve 01/08/2012 tarihli kolluk ifadesinde sanığın cezayı ödediğini savunduğu,

yine katılan kurumun 07/08/2012 tarihli yazısında kaçak elektrik bedelinin 31/01/2011 tarihinde taksitlendirildiği, yapılan 15 taksitin ilkinin peşinat olarak ödendiğinin bildirilmesi karşısında; öncelikle savunma doğrultusunda ödeme yapılıp yapılmadığı katılan kurumdan yeniden sorularak,

sanığın ödediği miktarın (veya peşinatın) gerçek zarar miktarını karşılaması halinde, hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, karşılamadığının anlaşılması halinde ise, sanığa “şikayetçi kurumun bilirkişi tarafından hesaplanacak,

normal tarifeye göre vergiler ve cezalar dahil edilmeden belirlenmiş gerçek zararı da belirtilmek suretiyle zararı gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin usulüne uygun olarak bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,