Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/10691 K.2015/19667

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti, yakınana ait kilit altına alınmış kamyonetin muhkem cam fitillerini sökmek suretiyle arka koltuktaki yağ kolilerini çalmak biçimindeki eyleminin 765 sayılı Kanun'un 493/1, 522, 55/3. maddeleri ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 31/3, 151/1, 31/3. maddelerine uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3, 151/1, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2,

67/4. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2. maddelerine uyarınca belirlenen 15 yıllık dava zamanaşımınına göre açıkça suça sürüklenen çocuğun lehine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gerçekleştirdiği eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3, 151/1, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.12.2010 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 09.06.2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında,

5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının 24.05.2004 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, düşme kararı yerine yazılı biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,