Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/11399 K.2017/11302

verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik gerçekleştirdiği mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen 3.000,00 Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı Yasa'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik gerçekleştirdiği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde tam olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde katılanın evine giriş kapısının yanındaki pencerenin camını kırmak suretiyle girip katılana ait banka cüzdanı ile 2500,00 TL parayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3, 116/1, 31/3. maddelerinde öngörülen

cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suçun işlendiği 02.10.2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,