Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/11435 K.2017/5033

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

13/05/2010 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 24/06/2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 26/05/2011 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca, hakkındaki hüküm ilk şekliyle açıklanır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar, temyiz veya kanun yararına bozma yoluyla Yargıtayca yapılacak inceleme sonucunda giderilir.

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmeyen suça sürüklen çocuk hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükümde, yasal zorunluluklar dışında mahkemece bir değişiklik yapma imkanı bulunmamaktadır.

Hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen suça sürüklenen çocuk bakımından ise, yerine getirememe sebebi başta olmak üzere durumu değerlendirilip cezanın bir kısmının infaz edilmemesine, hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin yeni bir hüküm kurulabilir.

Somut olayda, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan suça sürüklenen suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi doğru olmakla birlikte hükmün CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca ilk şekliyle aynen açıklanması gerekirken farklı hüküm kurulması, suça sürüklenen çocuğun mağdura ait park halindeki kamyonun aküsünü çalmak şeklindeki eylemi TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması,

ayrıca suça sürüklenen çocuğun eylemini gece sayılan zaman diliminde gerçekleştirmesine rağmen TCK 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından ve kabule göre de hırsızlık suçu ile ilgili olarak cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükmünün, yaş küçüklüğüne ilişkin TCK'nın 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuç olarak belirlenen ceza değişmediğinden bu uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.