KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2015/11501 E., 2015/13492 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2014/210266
- Mahkemesi
- İzmir 5. Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 15/04/2014
- Numarası
- 2013/1303 (E) ve 2014/466 (K
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. maddede, bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen (üçbin Türk Lirası dahil) üçbin Türk Lirasına kadar adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmüş olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca hapis cezasından dönüştürülen(çevrilen) ceza niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir nitelikte olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğa yüklenen hırsızlık suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 31/2. maddelerinde ve mala zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.06.2009 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında,
denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 28.10.2010 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, açıklanmasına karar verilen hükmün 23.01.2007 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar dava zamanaşımı süresinin geçmiş bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2015/11501, K. 2015/13492, 30 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama