Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/11530 K.2015/19669

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 16.04.2014 tarihli ek karara yönelik 14.05.2014 havale tarihli temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Sanığın gerçekleştirdiği hırsızlık suçunun 765 Sayılı TCK'nın 491/3. ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddelerindeki suça uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9.maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 491/3. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4.maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımına göre lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa atılı ve eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/3. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.02.2010 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 15.11.2011 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, 18.09.2002 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gözetilmeden, düşme yerine yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,