KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2015/11532 E., 2018/8893 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Temmuz 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıklar Hamdullah, Mehmet, Ayvaz, Ali, Zeynel ve Ahmet hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen müşteki Cebrail’in davaya katılma hakkı olmadığı gibi verilen katılma kararı da hukuken geçersiz olacağından hükmü temyiz yetkisi bulunmayan müşteki vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanıklar Mehmet,Ayvaz ve Zeynel hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar Mehmet, Zeynel ile sanık ... ve Ayvaz müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3-Sanıklar Hamdullah, Ahmet Hakkı ve Ali hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar Hamdullah ile Hamdullah, Ahmet Hakkı ve Ali müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Dosya kapsamına göre, sanık ...'in soyut nitelikteki ifadeleri dışında sanıklar Hamdullah, Ahmet Hakkı ve Ali'nin yüklenen suçu işlemediklerine yönelik savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine, yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2015/11532, K. 2018/8893, 12 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama