Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/11918 K.2018/8511

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'un hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Kocaeli 2 No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda, sanık ...'ın Tokat T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda, sanık ...'ın ise Ordu E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçlardan hükümlü olduklarının UYAP kayıtlarından anlaşılması, ancak daha evvelden sorguları yapılmış ve duruşmadan vareste tutulma talepleri olmakla birlikte bu hususta karar verilmemiş olan sanıkların, mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 196/5. maddesine göre karar duruşmasına getirilmesine gerek görülmediğine zımnen karar verildiği kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerde uygulama maddesinin TCK'nın 151/1. maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-b maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2006 tarih ve 2004/112 E., 2006/164 K. sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,