Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/12018 K.2015/15423

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza

Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek, somut olayda;

suça sürüklenen çocukların gece vakti şikayetçinin işyerinin kapı kilidini kırarak dükkanda yaptıkları arama sonucunda kasada buldukları 40 TL bozuk parayı çaldıkları sırada bir kişinin geldiğini görerek 40 TL yi parayı da alarak kaçmaları biçimindeki eylemlerinde TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden anılan madde uyarınca indirim yapılması ve suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1.b, 143/1, 145, 31/2, 62 ve 50/1.a, 52/2. maddeleri uyarınca 4320 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük sanığın adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının

hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,