Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/1202 K.2017/7235

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 gün ve 43-56, 14.04.2009 gün ve 238-94 ile 29.09.2009 gün ve 173-209 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere; mahkemelerce daha ağır bir cezayı gerektirecek ve doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verilmesi halinde, bu gibi hükümlerin aleyhe başvuru üzerine,

temyiz denetimine konu olabileceği, somut olayda suçun gece vakti işlendiğinin anlaşıldığı ve TCK'nın 116/4. maddesinde hapis cezası öngörüldüğü halde, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanun'un 116/2. maddesi gereği adli para cezası tayin edilmiş ise de, doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün.

14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,