Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/12162 K.2015/16051

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında 25/05/2008 tarihli iddianame ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1 ve 152/1-a maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucunda, mahkemenin 19/03/2009 tarih ve 2008/645 E – 2009/245 K sayılı kararı ile her iki suç yönünden sanığın beraatine karar verildiği, katılan vekilinin 07/05/2009 havale tarihli temyiz dilekçesi ile sadece hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettiği, katılan vekilinin temyiz istemi üzerine

dosyanın Yargıtay'a gönderildiği, Dairemizin 25/07/2012 tarihli kararı ile su hırsızlığı suçu bakımından 6352 sayılı Kanun gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline iade edildiği, mahkemece Dairemizin iade kararı kapsamında hırsızlık suçu yönünden yargılama yapılması gerekirken, esasen ilk hükmün temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleşmiş olan kamu malına zarar verme suçu yönünden de yargılama yapılıp 30/05/2013 tarih ve 2012/924 E - 2023/589 K sayılı kararı ile her iki suç yönünden sanığın beraatine karar verdiği, verilen kararın katılan vekilinin temyizi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla;

Sanık hakkında 19/03/2009 tarih ve 2008/645 E – 2009/245 K 23/11/2006 tarihinde kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararı temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden Dairemizin su hırsızlığı suçuna yönelik 125/07/2012 tarihli iade kararından sonra

kamu malına zarar verme suçundan verilen 30/05/2013 tarih ve 2012/924 E – 2023/589 K sayılı hukuken geçersiz olan ve konusu olmayan karara yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu

kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip, katılan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp,

sanığa miktar da belirtilmek suretiyle "bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, miktar belirtilmeden çıkartılan ödeme ihtarı ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,