Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/1234 K.2017/7223

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin 5271 sayılı CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcılığındaki ifadesinde sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı; ileride haksız çıkması durumunda müdafii ücretine hükmedileceğine ilişkin yasal ihtaratta bulunulması gerektiği halde, sanığa bu ihtaratın yapılmaması karşısında tayin olunan müdafii ücretinin sanıktan alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından "savcılıktaki müdafii ücreti olan 182 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline" ibaresinin çıkartılmasına ve sanığın sarfına neden olduğu 16 TL'lik yargılama giderinin, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.