Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/12382 K.2017/12229

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Hükümlünün 30/04/2010 tarih ve 2010/194 E – 2010/352 K sayılı hükümle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hapis cezalarının, TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, kararın temyiz edilmeden 10/05/2010 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi üzerine ertelenmiş hapis cezasının ortadan kaldırılarak verilen kararların infaza ilişkin olması nedeniyle temyizi olanaklı bulunmayıp,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olması nedeniyle verilen kararların, aynı Kanun'un 101/3. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın 10/12/2013 tarihli dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

2- Sanığın konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde: Sanığın yüzüne karşı verilen 30/04/2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, temyiz edilmeden kesinleştiği, kesinleşme tarihinin 10/05/2010 tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 30/04/2010 tarih ve 2010/194- 352 sayılı ilam ile konut dokunulmazlığını bozma suçundan TCK’nın 116/1 ve 62. maddeleri uyarınca iki kez 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 5 yıl denetim süresi öngörüldüğü,

daha sonra sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle, açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği, mahkemece ancak CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında koşullarının varlığı halinde cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilecekken, sanığın tekrar suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında bir imkân mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden,

bu kez konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken bu cezanın ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;