Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/12604 K.2015/13030

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanıklar G.. T.., E.. G.. ve H..

G.. hakkındaki Ankara Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.01.2012 tarih, 2011/598-2012/51 E-K sayılı kararının, sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği, sanıklar ve müdafiinin yokluklarında verilen kararın müdafiiye tebliği üzerine, müdafiinin her üç sanık yönünden süresi içerisinde temyiz isteğinde bulunduğu belirlenerek, sanıklar Gülcan ve Emine hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanmasına,

sanık Hayriye hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise diğer temyiz itirazları yerinde görülmemekle birlikte, sanık Hayriye'nin hırsızlık suçunu işledikten sonra, apartman çıkışında bekleyen kolluk görevlilerini görerek kaçmaya başladığı, takip sırasında, kolluk görevlilerinin görmediği sırada, çalınan altınlardan kendisinde bulunan kısmı boş araziye attığı, yakalandıktan sonra da, altınları attığı yeri göstererek kısmi İadeyi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, şikayetçinin rızası sorularak sanık H..

G.. hakkında, TCK.nun 168/1-4. maddelerinin uygulanma olanağı tartışılmadan, ele geçmeyen altınlar için kovuşturma aşamasında tazminin gerçekleştiğinin kabulü ile TCK.nun 168/2. maddesi ile uygulama yapılması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, adı geçen sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen karar temyiz edildiği halde dairemizce bu suç yönünden temyiz incelemesi yapılmamıştır.

Dairemizin 10.11.2014 gün, 32082-26153 sayılı kararının ardından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.05.2015 tarih ve 2015/119113 sayılı yazısı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, yapılan incelemede;