Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/1276 K.2018/2063

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik Av. ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Av. ...’ın kovuşturma aşamasında diğer sanık ... tarafından verilen vekaletnameyi sunarak ve sadece sanık ...’in müdafii olarak duruşmalara katılmış, gerekçeli kararın kendisine tebliği üzerine ise 13.11.2013 tarihli dilekçesi ile müdafii olarak sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz etmiş ise de, , kovuşturmanın hiçbir aşamasında sanık ... müdafii olarak duruşmalara katılmadığı,

dosya içerisinde sanık ... tarafından usulüne uygun şekilde verilmiş bir vekaletname örneğinin bulunmadığı ve yine sanığın 05.01.2012 ve 02.04.2013 tarihli duruşmalarda, müdafii talep etmediğini belirttiği gibi zorunlu müdafiiliği gerektiren herhangi bir durumun olmadığı, sanık ...’ın da hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla. Av. ...’ın sanık ... hakkında 13.11.2013 tarihli temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılmasız suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tüm dosya içeriğine göre; olay tarihinde müştekiye ait Ünalan mah. Atatürk Bulvarı no:48 Kat:3 Daire:10’daki ikametten hırsızlık yapıldığı, tanık olarak ismi geçen Nazmi Özkan’ın sanıklar ... ve ... tarafından aynı gün gerçekleştirilen müşteki Çağdaş Gür’e ait Kemalöz mah.

Atatürk Bulvarı no:91 kat:3’teki 5 numaralı dairenin bulunduğu apartmanın görevlisi olması sebebiyle bilgi ve görgüsünün dava konusu olaya ilişkin olmadığı belirlendiğinden tanık olarak dinlenmesinin sonuca etkili olmadığı anlaşılmış, oluşa ve dosya içeriğine göre mahkemenin delilleri kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş;

sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 151/1 yerine 116/1 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen isteme aykırı olarak ONANMASINA,

III) Sanık ... ve ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının sanık ... hakkında hükmolunan cezanın infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya içeriğine göre; sanık ...’ün müştekiye ait ikametten çalınan altınlarla birlikte yakalandığı, sanığın aşamalarda suça konu altınların diğer sanık ... tarafından kendisine bozdurulmak üzere verildiğini savunması karşısında; dosya içeriğine göre de sanığın, müştekiye ait ikametten hırsızlık yapıldığına dair herhangi bir delil bulunmadığı da nazara alınarak, eylemin TCK'nın 165.maddesinde düzenlenen suç eşyasının kabul edilmesi veya satın alınması suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanık ...’ın üzerine atılı suçları işlemediği yönündeki savunmasının aksini gösterir, mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delillerin neler olduğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,