Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/13055 K.2017/12037

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece sanık hakkında vesayet kararı olması nedeniyle vasinin temyiz hakkının bulunduğu, hükümlünün temyiz hakkının bulunmadığı gerekçesiyle CMK'nın 296. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; gerekçeli kararın hükümlü ve vasisine ayrı ayrı tebliğ edildiği, sanığın süresinde hükmü temyiz ettiği, vasi atanmasının sanığın temyiz hakkını ortadan kaldırmadığı nazara alınarak sanığın temyiz isteminin reddine dair 07/01/2015 tarihli ek karar kaldırılarak 11.12.2014 tarihli hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan CMK'nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.